Αγ. Ιωάννου Δαμασκηνού – Τα μέρη της ψυχής

Η ψυχή διαιρείται σε τρία μέρη, το λογιστικό, το θυμικό, και το επιθυμητικό.

Του λογιστικού αμαρτήματα είναι αυτά.

Απιστία, αίρεση, αφροσύνη, βλασφημία, αχαριστία, και οι συγκαταθέσεις των αμαρτημάτων, οι οποίες γίνονται από το παθητικό μέρος.
Η ίαση και η θεραπεία αυτών των κακών, είναι η αδίστακτη πίστη στο Θεό και τα αληθινά και χωρίς πλάνη ορθόδοξα δόγματα της ευσέβειας, η αδιάκοπη μελέτη των λόγων του Πνεύματος, η καθαρή και αδιάλειπτη προσευχή, και η ευχαριστία προς το Θεό.

Άγιος Μελέτιος – Πατριάρχης Αντιοχείας

Εορτάζει στις 12 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

Ο Άγιος Μελέτιος γεννήθηκε περί το 310 μ.Χ. στην Μελιτηνή της Μικράς Αρμενίας. Η μαρτυρία περί της πρώτης εμφανίσεώς του στο προσκήνιο της ιστορίας, λίγο μετά το έτος 357 μ.Χ., τον καταδεικνύει ως αντίπαλο των αιρετικών Ομοιουσιανών και οπαδό του Επισκόπου Καισαρείας της Παλαιστίνης Ακακίου, ο οποίος δια Συνόδου, το έτος 358 μ.Χ., εκλέγει τον Άγιο Μελέτιο ως Επίσκοπο Σεβαστείας. Λόγω όμως της σφοδράς αντιδράσεως των οπαδών του προηγουμένου Επισκόπου Σεβαστείας Ευσταθίου, παραιτείται και μεταβαίνει στη Βέροια της Συρίας. Το 360 μ.Χ. εκλέγεται Πατριάρχης Αντιοχείας, μετατεθέντος του Πατριάρχου Ευδοξίου στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν ο Άγιος έφθασε στην Αντιόχεια, όλοι οι πιστοί βγήκαν στους δρόμους, για να τον υποδεχθούν και να λάβουν την ευλογία του. Στη νέα του όμως έδρα ο άγιος Μελέτιος παρέμεινε ένα μόνο μήνα, αφού οι αιρετικοί Αρειανοί έπεισαν τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο (337 - 361 μ.Χ.) να τον εξορίσει στην Αρμενία και να εκλέξει στη θέση του τον παλαιό συνεργάτη του Αρείου Ευζώιο.

Άγιος Βλάσιος – Επίσκοπος Σεβαστείας

Εορτάζει στις 11 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

Ο Άγιος Βλάσιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορος Λικινίου (308 - 323 μ.Χ.). Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους έδινε τα έξοδα νοσηλείας τους. Η φιλανθρωπική δραστηριότητα εκαλλιεργείτο στην ψυχή του από την αγάπη προς τον Θεό και τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Η Εκκλησία τον δέχθηκε στις τάξεις του ιερού κλήρου και τον εξέλεξε Επίσκοπο Σεβαστείας.

Επί της βασιλείας του Λικινίου, ο έπαρχος Αγρικόλας τον συνέλαβε και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια. Οι στρατιώτες, αφού τον μαστίγωσαν ανηλεώς με ραβδιά, τον κρέμασαν από ξύλο και στην συνέχεια τον οδήγησαν δεμένο στην φυλακή. Έπειτα τον έριξαν στο βυθό μιας λίμνης. Όμως ο Άγιος, μετά την θαυματουργική του επέμβαση του Θεού, διασώθηκε.

Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου : πως να πολεμούμε κατά των σαρκικών παθών

Ἐναντίον τῶν σαρκικῶν παθῶν θὰ πολεμᾷς, ἀδελφέ, μὲ ξεχωριστὸ καὶ διαφορετικὸ τρόπο ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Καὶ γιὰ νὰ γνωρίζῃς νὰ πολεμᾷς μὲ τὴν τάξι, πρέπει νὰ σκέφτεσαι ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς χρόνοι καὶ τρεῖς πόλεμοι· πρὶν ἀπὸ τὸν πειρασμό, στὸ καιρὸ τοῦ πειρασμοῦ καὶ ἀφοῦ περάσει ὁ πειρασμός.

Ὁ πόλεμος πρὶν ἀπὸ τὸν πειρασμὸ θὰ εἶναι, κατὰ τῶν αἰτιῶν, ποὺ συνήθως γίνονται ἀφορμὴ αὐτοῦ τοῦ πειρασμοῦ· δηλαδή, πρῶτα, ἐσὺ πρέπει νὰ πολεμᾷς κατὰ αὐτοῦ τοῦ πάθους· ὄχι ἀντιστεκόμενος σ᾿ αὐτό, ὅπως σου εἶπα νὰ κάνῃς στὰ ἄλλα πάθη, ἀλλὰ ἀποφεύγοντας μὲ ὅλη σου τὴ δύναμι ἀπὸ κάθε εἴδους ἀφορμὴ καὶ πρόσωπο, τὸ ὁποῖο σοῦ προξενεῖ πειρασμὸ στὴ σάρκα. Καί, ἐὰν καμιὰ φορὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ μιλήσῃς μὲ κανένα τέτοιον, μίλησε μὲ συντομία καὶ μὲ πρόσωπο σεμνὸ καὶ σοβαρό· μάλιστα, τὰ λόγια σου, ἂς ἔχουν κάποια σκληρότητα περισσότερη, παρὰ γλυκύτητα.

«Μὴν ἔχῃς ἐμπιστοσύνη στὸν ἐχθρό σου ποτέ», λέγει ὁ Σειρὰχ (12,11). 

Ἀρχονταρίκι «ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ», Κυριακὴ 10 Φεβρουαρίου 2013

Τὴν Κυριακὴ 10 Φεβρουαρίου 2013, ἡ αἴθουσα τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα, θὰ λειτουργήσει ὡς Ἀρχονταρίκι (ἐλεύθερη συνάντηση καὶ ἐπικοινωνία) στὰ πλαίσια τῶν ἐκδηλώσεων τῆς Κοινότητος Νέων «Ὀρθόδοξη Μαθητεία». Ἡ αἴθουσα θὰ εἶναι ἀνοιχτὴ γιὰ τοὺς νέους τῆς Κοινότητος ἀπὸ τὶς 7 μ.μ.

Διδαχές περί προσευχής: του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

Από τη στιγμή που παραβαίνουμε τον νόμο του Θεού, η συνείδησή μας αρχίζει να μας τύπτει. Δεν μας αφήνει σε ησυχία. Κι έτσι πρέπει να εκλιπαρήσουμε τον Κύριο με την προσευχή μας, να μας διδάξει την πιστότητα στο πρόσωπό Του με όλη μας την καρδιά και την ψυχή. Ξεχνάμε συχνά ότι δεν είμαστε παρά εφήμεροι επισκέπτες σ’ αυτή τη ζωή, και πρέπει κατά συνέπεια να κατοικούμε μέσα στην προσευχή αδιάκοπα, διότι η προσευχή είναι η ανάσα της ψυχής μας. Η προσευχή προσελκύει ενέργεια από την πηγή της Ζωής, τον Κύριο, ο οποίος περιφρουρεί , διαφυλάττει και τρέφει όλα τα όντα.

Άγιος Φώτιος ο Μέγας Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Εορτάζει στις 6 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

Ο Μέγας Φώτιος έζησε κατά τους χρόνους που βασίλευσαν οι αυτοκράτορες Μιχαήλ (842 - 867 μ.Χ.), υιός του Θεοφίλου, Βασίλειος Α' ο Μακεδών (867 - 886 μ.Χ.) και ο Λέων ΣΤ' ο Σοφός (886 - 912 μ.Χ.), υιός του Βασιλείου. Γεννήθηκε το 810 μ.Χ. (κατά άλλους το 820 μ.Χ.) στην Κωνσταντινούπολη από ευσεβή και επιφανή οικογένεια, που αγωνίσθηκε για την τιμή και προσκύνηση των ιερών εικόνων. Οι γονείς ήταν ο Άγιος Σέργιος (βλέπε 13 Μαΐου) και Ειρήνη και καταδιώχθηκαν επί του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου (829 - 842 μ.Χ.). Ο Άγιος Σέργιος ήταν αδελφός του Πατριάρχου Ταρασίου (784 - 806 μ.Χ.) και περιπομπεύθηκε δέσμιος από το λαιμό ανά τις οδούς της Κωνσταντινουπόλεως, στερήθηκε την περιουσία του και εξορίσθηκε μετά της συζύγου του και των παιδιών του σε τόπο άνυδρο, όπου από τις ταλαιπωρίες πέθανε ως Ομολογητής.

Ο ιερός Φώτιος διέπρεψε πρώτα στα ανώτατα πολιτικά αξιώματα.

Περί των αρχόντων

Ο άρχοντας πρέπει να είναι λαμπρότερος από κάθε λαμπτήρα και να έχει βίο ακηλίδωτο, ώστε να τον έχουν όλοι σαν παράδειγμα και να συγκρίνουν και συμμορφώνουν τη ζωή τους προς τη δική του ζωή.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου,

Εις την Α’ προς Τιμόθεον, ομιλ. Γ’

ΕΠΕ 23, 274

Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης

(360 - 440) – Εορτάζει στις 4 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

Πηλουσιῶτα, χαῖρε, πολλὰ μοι,
Τὸν πηλὸν ἐκδύς, καὶ χαρᾶς τυχὼν ξένης.
Ἐν δ' lσίδωρον ἔθεντο τετάρτῃ σήματι λυγρῷ.

Βίος
O Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης γεννήθηκε στην Αίγυπτο περί το 360 μ.Χ. από γονείς θεοφιλείς, και ήταν συγγενής των Πατριαρχών Αλεξανδρείας, Θεοφίλου (385 - 412 μ.Χ.) και Κυρίλλου Α' (412 - 444 μ.Χ.). Σε νεαρή ηλικία έλαβε μεγάλη και θαυμαστή θεολογική και φιλοσοφική γνώση. Στην αρχή εργάσθηκε ως διδάσκαλος και κατηχητής της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Επιζητώντας όμως την ησυχία για να δύναται να ασχοληθεί με το έργο της ζωής του, τη μελέτη των Αγίων Γραφών, αποσύρθηκε σε κάποιο μοναστήρι στο όρος Πηλούσιο, γι' αυτό έλαβε και το όνομα Πηλουσιώτης. Αργότερα δέχεται την πρόταση να γίνει ιερέας και στη συνέχεια εκλέγεται πανηγυρικά ηγούμενος στο μοναστήρι του.

Λόγω της τεράστιας θεολογικής του κατάρτισης,

Περί της αργίας της Κυριακής

Μια ημέρα της εβδομάδας, η οποία ονομάζεται και Κυριακή, επειδή είναι αφιερωμένη στον Κύριο, που αυτήν την ημέρα αναστήθηκε εκ νεκρών, θα την αφιερώσεις στον Θεό. Δε θα κάνεις κανένα έργο βιοτικό, εκτός από τα αναγκαία, ενώ θ’ αφήσεις ν’ αναπαυθούν όσοι εργάζονται για σένα ή μένουν μαζί σου, για να δοξάσετε όλοι μαζί Εκείνον, που μας αγόρασε με το θάνατό Του και αναστήθηκε και μαζί Του ανέστησε όλη την ανθρωπότητα.

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά,

Δεκάλογος της κατά Χριστόν νομοθεσίας,

Φιλοκαλία Δ’, 274-275

Σύναξη Φοιτητῶν 6/02/2013

Ἡ ἑπόμενη σύναξη θὰ γίνει τὴν Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013, στὶς 8:30 μ.μ., στὸ Πνευματικὸ Κέντρο τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων μὲ θέμα:

«Ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα στὴν πύλη τοῦ Τριωδίου»

Ἡ εὐκαιρία αὐτὴ ἀπευθύνεται σὲ νέους (φοιτητὲς καὶ μή) ἡλικίας 18 – 25 ἐτῶν.

Εις την Υπαπαντήν

Βλέπω βρέφος, που από τη Βηθλεέμ έρχεται στην Ιερουσαλήμ, χωρίς όμως ν’ αποχωρίζεται καθόλου την Άνω Ιερουσαλήμ. Βλέπω βρέφος, που προσφέρει σύμφωνα με τον νόμο, στο ναό, θυσία πάνω στη γη, αλλά και το ίδιο να δέχεται τις ευσεβείς θυσίες όλων στους ουρανούς. Τον ίδιο να κρατιέται στις αγκάλες του γέροντα Συμεών, και τον ίδιο να κάθεται σε θρόνους χερουβικούς, όπως ταιριάζει σε Θεό. Τον ίδιο να προσφέρεται και να εξαγνίζεται, και τον ίδιο να εξαγνίζει και να καθαρίζει τα πάντα.

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων, ΕΠΕ 2, 429

Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής : Οι δια βίου αποφάσεις

Πολλές φορές στην ζωή μας παίρνουμε αποφάσεις να διορθωθούμε, αλλά τις παίρνουμε με «μισή καρδιά». Θέλουμε να δοκιμάσουμε για κάποιο διάστημα και μετά να επανέλθουμε στις συνήθειές μας. Όχι ! αυτό δεν λυτρώνει την ψυχή, δεν την μεταμορφώνει, δεν μας δίνει αίσθηση αιωνιότητος. Αυτό δίνει μέσα μας με σαφήνεια την έννοια της παροδικότητας και υπ’ αυτή την έννοια ο χρόνος γίνεται σκλαβιά. Ελευθερία είναι η αιωνιότητα.

Ας αναφέρουμε ένα απλό παράδειγμα : το κάπνισμα. Αποφασίζουμε να το κόψουμε για δύο τρεις μέρες. Έστω ότι το καταφέρνουμε. Την τέταρτη μέρα όμως χρησιμοποιούμε πολλαπλές δόσεις του πάθους μας. Το ίδιο γίνεται και με το φαγητό. Κάνουμε μια εγκράτεια – συνήθως την κάνουμε για μερικές μέρες, ώστε να χάσουμε λίγο βάρος – και όσα κιλά χάσαμε σε μια βδομάδα τα κερδίζουμε σε δύο μέρες. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με μια αλυσίδα πραγμάτων στη ζωή μας.

Έρχεται η Εκκλησία με την παράδοσή της και μας λέει : «Θέλετε να ξεμπερδεύετε με αυτές τις ιστορίες; Πάρτε μια απόφαση διά βίου». 

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ

Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και εις την Θεοτόκον και εις τον Συμεών

Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο. Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε α­ναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη τον αρνη­θούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από την γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν. Έδειξε το γνώρισμα της συγγενείας Του με αυτούς. Γιατί, αν ακόμη και μετά την περιτομή Του έλεγαν «δεν ξέρουμε από πού είναι»[1], εάν δεν είχε περιτμηθή κατά σάρκα, η άρνησίς τους θα είχε κάποια εύλογη πρόφασι.