ΣΥΝΑΞΗ ΝΕΩΝ 19 Δεκεμβρίου 2012

Ἡ ἑπόμενη σύναξη θὰ γίνει τὴν Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012, στὶς 8:30 μ.μ., στὸ Πνευματικὸ Κέντρο τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων μὲ θέμα τὴ Θεία Λατρεία. 

Στὶς συνάξεις αὐτὲς μποροῦν νὰ συμμετάσχουν καὶ ὅσοι παρακολουθοῦν τὶς φοιτητικὲς συναντήσεις.

από το Γεροντικό

Mια φορά, ο Αββάς Αγάθωνας, πήγαινε στην πόλη να δώσει το εργόχειρο του και να προμηθευτεί το λίγο ψωμάκι του, βρήκε κοντά στην αγορά ένα πτωχό γέρο ανάπηρο.

-Για την αγάπη του Θεού, Αββά, άρχισε τα παρακάλια ο γέρος μόλις είδε τον Όσιο, μη με αφήσεις και εσύ αβοήθητο τον δυστυχή, πάρε με κοντά σου.

Ο Αββάς Αγάθων τον έβαλε να καθίσει δίπλα του εκεί που αράδιασε τα καλάθια του για να τα πουλήσει.

-Πόσα λεπτά πήρες, Αββά; Τον ρωτούσε ο γέρος κάθε φορά που έδινε ένα καλάθι.

-Τόσα, του έλεγε ο Όσιος.

-Καλά είναι. Δεν μου αγοράζεις όμως μια μικρή πίττα, Αββά; Έτσι για να δεις καλό, που έχω από χθες βράδυ να φάγω.

-Μετά χαράς, έλεγε ο Όσιος και έκανε αμέσως την επιθυμία του.

Πρώην μουσουλμάνος Σαουδάραβας διηγείται για την Παναγία μας

Τον Δεκέμβριο του 2004 βγήκε από τα μέσα ενημέρωσης ένας μουσουλμάνος Σαουδάραβας και διηγήθη ζωντανό συγκλονιστικό γεγονός που έζησε και που άλλαξε όλη του τη ζωή (Το διηγήθηκε από την τηλεόραση το ραδιόφωνο και δημοσιεύτηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σε όλη τη Σαουδική Αραβία, Παλαιστίνη και προφανώς σε όλες τις γειτονικές χώρες. Υπάρχει και στα Αραμαϊκά σε ιστοσελίδα αλλά δεν γνωρίζω σε ποιο δίκτυο).

Παντρεύτηκε πριν από χρόνια μια κοπέλα, πλούσια μουσουλμάνα αλλά στείρα. Οπότε πέρασαν τα χρόνια και δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά, παρόλο που είχαν πολλά χρήματα και πήγαν σε πολλούς γιατρούς. Οι γονείς του τού έλεγαν να παντρευτεί και δεύτερη γυναίκα και να κρατήσει και την πρώτη αφού ο νόμος τους, επιτρέπει να έχουν μέχρι και τέσσερις γυναίκες.

Εκείνος κουρασμένος και αρκετά στεναχωρημένος πήρε τη σύζυγο του να πάνε ταξίδι αναψυχής στη γειτονική μας από το Ισραήλ Συρία για να ξεκουραστούν και να ξεχάσουν λίγο.

Για τα νέα ζευγάρια, Γέροντας Δημήτριος Γκαγκαστάθης

Ο αείμνηστος Γέροντας πατήρ Δημήτριος Γκαγκαστάθης σε κάθε νεαρό ζευγάρι τους έλεγε:

«Μάθετε από την αρχή της γνωριμίας σας και μάλιστα του γάμου, από την πρώτη νύκτα του γάμου σας, να κάνετε μαζί την πρώτη προσευχή, το πρώτο απόδειπνο. Και αφού τελειώσει το απόδειπνο -όπως γίνεται στα μοναστήρια- να κάνετε μια μετάνοια ο ένας στον άλλον και να ζητήσετε συγγνώμη».

Τον ρώτησα λοιπόν -τότε που μας το είπε ο Γέροντας αυτό:

«Κι αν δεν έχουμε καμία διαφωνία, γέροντα, γιατί να το κάνουμε αυτό;»

Λέει: «Να το κάνετε υποχρεωτικά, γιατί έτσι θα μάθετε να ζητάτε ο ένας από τον άλλο συγγνώμη». 

Ἡ θεία μετάληψη δὲν εἶναι μία ἀνταμοιβὴ γι΄αὐτοὺς ποὺ ζοῦν μία ἐξαιρετικὴ ζωή. Εἶναι μία βοήθεια γιὰ νὰ σοῦ συγχωρεθοῦν οἱ ἁμαρτίες καὶ νὰ λάβεις τὴν αἰώνια ζωή. 

(Γέροντας Θεόφιλος)

Κλίμαξ Αγίου Ιωάννου Σιναΐτου : ΛΟΓΟΣ ΟΓΔΟΟΣ Περί αοργησίας

1. Όπως το νερό, πού χύνεται λίγο-λίγο στην φωτιά, την σβήνει τελείως, έτσι και το δάκρυ του αληθινού πένθους σβήνει όλη την φλόγα του θυμού και της εξημμένης οργής.

2. Αοργησία σημαίνει ακόρεστη επιθυμία για ατιμία, όμοια με την απέραντη επιθυμία των κενοδόξων για έπαινο. Αοργησία σημαίνει νίκη κατά της ανθρώπινης φύσεως, πού φαίνεται με την αναισθησία απέναντι στις ύβρεις και πού αποκτάται με αγώνας και ιδρώτας.

3. Πραότης σημαίνει να παραμένη ακίνητη και ατάραχη η ψυχή, τόσο στις ατιμίες όσο και στους επαίνους.

4. Η αρχή της αοργησίας είναι να σιωπούν τα χείλη, ενώ η καρδιά ευρίσκεται σε ταραχή. Το μέσον είναι να σιωπούν οι λογισμοί, ενώ η ψυχή ευρίσκεται σε ολίγη ταραχή. Και το τέλος, να επικρατή στην θάλασσα της ψυχής μόνιμη και σταθερά γαλήνη, όσο και αν φυσούν οι ακάθαρτοι άνεμοι.

5. Οργή σημαίνει να διατηρής συνεχώς μέσα σου κάποιο μίσος, να ενθυμήσαι δηλαδή το κακό πού σου έγινε. Οργή σημαίνει να επιθυμής να εκδικηθής αυτόν που σε παρώξυνε.

Σύναξη γιὰ νέους 18-25 ἐτῶν

Ἡ ἑπόμενη σύναξη θὰ γίνει τὴν Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012, στὶς 8:30 μ.μ., στὸ Πνευματικὸ Κέντρο τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων μὲ θέμα:

«Ἡ νεανικότητα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μηνύματος»

Ἡ εὐκαιρία αὐτὴ ἀπευθύνεται σὲ νέους (φοιτητὲς καὶ μή) ἡλικίας 18 – 25 ἐτῶν.

Η σημασία του σταυρού στη σωτηρία του ανθρώπου

Ο Στάρετς Ζαχαρίας διηγήθηκε ένα περιστατικό, συγκινητικό για το βαθύ περιεχόμενό του, που συνέβη σε κάποιον νέο, τελείως άπειρο από ψεύδος και πονηριά και που διακρινόταν από την παιδική του ηλικία για την αγάπη του προς την αλήθεια. Εδώ φαίνεται η ψυχή ενός καθαρού και τίμιου, αλλά αγράμματου ανθρώπου με πίστη μικρού παιδιού, ακλόνητη και απλή, που είχε καρδιά και θέληση καθαρή και που αγωνιζόταν για τον Θεό, μια ψυχή που τον έκανε πράγματι λίγο μόνο παρακάτω από τους αγγέλους. Όντως είχε γίνει σοφός, ικανός να βλέπει και τα ουράνια και τα επίγεια.

Το γεγονός αυτό έλαβε χώρα στην Ρωσία, στα απόμερα βάθη της χώρας, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μιλίων από το πιο κοντινό χωριό. Εκεί ζούσε ένας χωριάτης, ορφανός, τελείως αγράμματος, εργατικός όμως. Πάντοτε εργαζόταν και δεν πέρασε ούτε στιγμή με οκνηρία. Η ψυχή του ήταν καθαρή σαν κρύσταλλο. Σε κάθε υπόθεση πάντοτε υπήκουε στην συνείδησή του. Η συνείδησή του ήταν ευθεία, όχι όμως ασθενής, μα πραγματικά ευθεία, ευαίσθητη και αυστηρή. Με τον απλό τρόπο του δεν την κατεπάτησε ποτέ με την παρακοή και έτσι πάντοτε άκουγε την φωνή της. Εάν ένας άνθρωπος παρακούει την συνείδησή του μια φορά, δυο φορές ή και περισσότερο, τότε δεν την ακούει πια.
Ο απλοϊκός αυτός άνθρωπος τηρούσε τις νηστείες και τρεφόταν με το ελάχιστο. Ήταν πάντοτε χαρούμενος και γεμάτο ενθουσιασμό για τη ζωή. Δεν κατέκρινε κανένα ποτέ, θεωρώντας τον εαυτό του χειρότερο και κατώτερο από κάθε άλλον. Μια ημέρα, άκουσε από ένα προσκυνητή πως για να σωθεί κανείς πρέπει να αναλάβει τον σταυρό του και να ακολουθήσει τον Χριστό. Ο απλοϊκός μας άνθρωπος δεν είχε πάει ποτέ σαν μεγάλος στην εκκλησία, αφού ήταν πολύ μακριά από το χωριουδάκι που ζούσε. Είχε βαπτισθεί σαν μωρό, μα δεν το θυμόταν καθόλου.

Ἀρχονταρίκι «ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ», Κυριακὴ 9 Δεκεμβρίου 2012

Τὴν Κυριακὴ 9 Δεκεμβρίου 2012, ἡ αἴθουσα τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα, θὰ λειτουργήσει ὡς Ἀρχονταρίκι (ἐλεύθερη συνάντηση καὶ ἐπικοινωνία) στὰ πλαίσια τῶν ἐκδηλώσεων τῆς Κοινότητας Νέων «Ὀρθόδοξη Μαθητεία». Ἡ αἴθουσα θὰ φιλοξενήσει τὸ Ἀρχονταρίκι τῶν νέων τῆς Κοινότητας ἀπὸ τὶς 7 μ.μ. 

Νωρίτερα στὸν ἴδιο χῶρο θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ Χριστουγεννιάτικη Δωροαγορὰ τῆς Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας «Γαλιλαία», ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀνοιχτὴ ἀπὸ τὶς 10 π.μ. ἕως τὶς 6 μ.μ.

Λίγα λόγια για την αληθινή εξομολόγηση

Όταν ένα παιδί έρχεται για εξομολόγηση μου μεταφέρει, από μνήμης ή σε γραπτό, μία σύντομη ή μακριά λίστα “αμαρτιών”. Όπως ανακαλύπτω στη συνέχεια, έχει συνήθως συνταχθεί χωρίς τη συμμετοχή του ίδιου του παιδιού και αντανακλά μόνο τα παράπονα και την κριτική των γονέων του. Παρόμοια εμπειρία έχει κανείς με ενήλικες ανθρώπους που εμφανίζονται με λίστες που ανακάλυψαν σε σχετικά βιβλία ή συνέταξαν με τη συνδρομή των πνευματικών τους γερόντων. Έτσι, το επόμενο βήμα είναι να θέσω τον άνθρωπο μπροστά στον προβληματισμό να διερευνήσει τη δική του, προσωπική σχέση με τον Χριστό. Οι περισσότεροι δεν έχουν παρά μία επιφανειακή, εξ ακοής γνωριμία μαζί Του γι’ αυτό και τους ενθαρρύνω να Τον γνωρίσουν καλύτερα μέσα από την ανάγνωση του Ευαγγελίου. Από μία τέτοια προσέγγιση αρχίζει κανείς να καταλαβαίνει αν το πρόσωπο του Χριστού τον ελκύει, εάν επιθυμεί να γίνει όμοιος με τον Χριστό και να κτίσει με Εκείνον μία σχέση φιλίας.

Bazzar Γαλιλαίας ( Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας Ι.Μ.Μ.Λ. )

Σας περιμένουμε αυτήν την Κυριακή !

Σύγχρονο θαύμα Άγίου Νικολάου, Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας, του Θαυματουργού

Ένα από τα θαύματα είναι αυτό που μας περιγράφει ο Φιλάρετος Βοσνένσκι, το οποίο συνέβη προ 40 ετών.

Συνέβη στην εποχή μας, στην πόλη Χάρμπιν [Κίνα], όπου έζησα για περισσότερα από 40 χρόνια, μας αναφέρει ο Φιλάρετος. Στο σταθμό του τρένου στο Χαρμπίν υπήρχε μια μεγάλη εικόνα του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού και ήταν ιδιαίτερα σεβαστή από όλους τους ταξιδιώτες. Άνθρωποι που αναχωρούσαν ή έφθαναν στο σταθμό, έσπευδαν να ανάψουν κερί για τη προστασία που είχαν στο ταξίδι τους από τον Άγιο. Έτσι εκατοντάδες κεριά υπήρχαν πάντα μπροστά από την εικόνα του.

Κάποια ημέρα, στις αρχές της Άνοιξης, έσπασε ο πάγος του ποταμού στη περιοχή Sungari, στην οποία ανήκει το Χαρμπίν και πρόσεξαν έναν Κινέζο με βρεγμένα ενδύματα, να τρέχει βιαστικά και να γονατίζει μπροστά στην εικόνα του Αγίου, ευχαριστώντας τον επειδή του έσωσε τη ζωή. Ο άνθρωπος αυτός ήθελε να διαβεί έναν μεγάλο παγωμένο ποταμό και πήρε το ρίσκο να βαδίσει πάνω στον πάγο. Κάνοντας βιαστικές δρασκελιές, έσπασε ο πάγος και βρέθηκε κάτω από αυτόν. Άρχισε να πεθαίνει, όταν θυμήθηκε τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Νικολάου του Χάρμπιν, φώναξε : “ο Γέρος από το σιδηροδρομικό σταθμό, να με βοηθήσει!” και έχασε τις αισθήσεις του. Λίγο μετά, κι ενώ ήταν σχεδόν βέβαιος ο θάνατός του, βρέθηκε βρεγμένος και ζωντανός στις όχθες του ποταμού. Μόλις συνήλθε

Ονομαστήρια Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου

Ας χαιρόμαστε  τον σεβαστό σε όλους μας ποιμενάρχη της ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαο !! Ευχόμαστε ολόψυχα να μας τον χαρίζει ο Θεός για πολλά χρόνια και να ορθοτομεί πάντα τον λόγο της αλήθειας !

Περί λογισμών - αββάς Ησαϊας

''Οι δαίμονες συνηθίζουν να αποτραβιούνται με δόλο προσωρινά, για να ξεθαρρεύσει ο άνθρωπος νομίζοντας ότι έγινε απαθής και να αφήσει τον εαυτό του χωρίς προσοχή.

Η πρώτη συμβουλή που μας δίνει ο αββάς Ησαϊας είναι η αντίσταση στον πονηρό

 και η συνεχής επιφυλακή για την απόκρουση των λογισμών. ''Αν αντιστέκεσαι στην επίθεση του διαβόλου και δεις ότι εξασθένησε και υποχωρεί, μην χαρείς, γιατί η κακία των πονηρών πνευμάτων δεν εξαντλήθηκε ακόμη, αλλά ακολουθεί πίσω από αυτά. Ετοιμάζουν πόλεμο χειρότερο από τον πρώτο… Και αν αντισταθείς σε αυτούς, φεύγουν νικημένοι. Αν όμως υπερηφανευθείς ότι τους έδιωξες και αφήσεις αφύλακτη την πόλη, τότε άλλοι έρχονται από πίσω και άλλοι στέκονται εμπρός, και η ταλαίπωρη ψυχή ανάμεσά τους δεν βρίσκει καταφύγιο πουθενά. Πόλη είναι η προσευχή. Αντίσταση είναι η απόκρουση των πονηρών λογισμών στο όνομα του Ιησού Χριστού''. ''Οι δαίμονες συνηθίζουν να αποτραβιούνται με δόλο προσωρινά, για να ξεθαρρεύσει ο άνθρωπος νομίζοντας ότι έγινε απαθής και να αφήσει τον εαυτό του χωρίς προσοχή. Και τότε ξαφνικά πηδούν στην ταλαίπωρη ψυχή του και την αρπάζουν . Και αν την νικήσουν, την ρίχνουν χωρίς οίκτο σε κάθε αμάρτημα, χειρότερο από εκείνα για τα οποία πρωτύτερα ζητούσε συγχώρεση''.

πηγή: http://www.facebook.com/pages/ΠΑΝΑΓΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΡΙΑ-ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ/133669086705520?ref=stream

Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος

Ο Άγιος Σάββας καταγόταν από ένα χωριό της Καππαδοκίας, το Μουταλάσκη. Ήταν γιος ευσεβών γονέων, του Ιωάννη και της Σοφίας. Από πολύ μικρός γνώρισε τις Θείες βουλές και αποφάσισε να αφιερωθεί στο μοναστικό βίο. Είχε τόση πίστη που κάποτε μπήκε σε ένα κλίβανο πυρός από τον οποίο βγήκε αβλαβής με τη βοήθεια του Θεού.

Όταν ήταν δεκαοχτώ ετών έφυγε από το μοναστήρι των Φλαβιανών και πήγε στα Ιεροσόλυμα. Από εκεί πήγε στην έρημο της Ανατολής για να συναντήσει τον Μέγα Ευθύμιο. Ο Μέγας Ευθύμιος τον έστειλε σε ένα κοινόβιο, στο οποίο ήταν υπεύθυνος ο Όσιος Θεόκτιστος.

Ο Άγιος Σάββας κατά την παραμονή του στο κοινόβιο "έλαμψε" λόγω του χαρακτήρα του και των αρετών του. Μάλιστα ήταν τόσο σοβαρός και ηθικός  (παρά το νεαρόν της ηλικίας του), που προσαγορεύτηκε παιδαριογέροντας από τον Μέγα Ευθύμιο. Ο Άγιος Σάββας όσο μεγάλωνε τροφοδοτούσε όλο και περισσότερο το πνεύμα του, γι'αυτό και τιμήθηκε με το