Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Ακάθιστος Ύμνος - Α' Στάσις

γγελος πρωτοστάτης,
ορανόθεν πέμφθη,
ε
πεν τ Θεοτόκω τ Χαρε·
κα σν τ σωμάτ φων,
σωματούμενόν σε θεωρ
ν, Κύριε,
ξίστατο κα στατο,
κραυγάζων πρ
ς Ατν τοιατα·

Χαρε, δ' ς χαρ κλάμψει,
χαρε, δι' ς ρ κλείψει.
Χα
ρε, το πεσόντος δάμ νάκλησις,
χα
ρε, τν δακρύων τς Εας λύτρωσις.
Χα
ρε, ψος δυσανάβατον θρωπίνοις λογισμος,
χα
ρε, βάθος δυσθεώρητον κα γγέλων φθαλμος.
Χαρε, τι πάρχεις Βασιλέως καθέδρα,
χα
ρε, τι βαστάζεις τν βαστάζοντα πάντα.
Χα
ρε, στρ μφαίνων τν λιον,
χα
ρε, γαστρ νθέου σαρκώσεως.
Χα
ρε, δι' ς νεουργεται κτίσις,
χα
ρε, δι' ς βρεφουργεται Κτίστης.
Χα
ρε, Νύμφη νύμφευτε.



Βλέπουσα γία,
αυτήν ν γνεί,
φησ
τ Γαβριλ θαρσαλέως·
τ
παράδοξόν σου τς φωνς,
δυσπαράδεκτόν μου τ
ψυχ φαίνεται·
σπόρου γρ συλλήψεως,
τ
ν κύησιν πς λέγεις κράζων·
λληλούια.



Γνσιν γνωστον γνναι,
Παρθένος ζητοσα,
βόησε πρς τν λειτουργοντα·
κ λαγόνων γνν,
υ
ον πς σται τεχθναι δυνατόν;
λέξον μοι.
Πρ
ς ν κενος φησεν ν φόβ,
πλ
ν κραυγάζων οτω·

Χαρε, βουλς πορρήτου μύστις,
χα
ρε, σιγς δεομένων πίστις.
Χα
ρε, τν θαυμάτων Χριστο τ προοίμιον,
χα
ρε, τν δογμάτων ατο τ κεφάλαιον.
Χα
ρε, κλμαξ πουράνιε, δι' ς κατέβη Θεός,
χα
ρε, γέφυρα μετάγουσα π γς πρς ορανόν.
Χα
ρε, τ τν γγέλων πολυθρύλητον θαμα,
χα
ρε, τ τν δαιμόνων πολυθρήνητον τραμα.
Χα
ρε, τ φς ρρήτως γεννήσασα,
χα
ρε, τ πς μηδένα διδάξασα.
Χα
ρε, σοφν περβαίνουσα γνσιν,
Χα
ρε, πιστν καταυγάζουσα φρένας.
Χα
ρε, Νύμφη νύμφευτε.


Δύναμις το ψίστου,
πεσκίασε τότε,
πρ
ς σύλληψιν τ πειρογάμω·
κα
τν εκαρπον ταύτης νηδύν,
ς γρν πέδειξεν δν πασι,
το
ς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν,
ν τ ψάλλειν οτως·
λληλούια.

χουσα θεοδόχον,
Παρθένος τν μήτραν,
νέδραμε πρς τν λισάβετ.
Τ
δ βρέφος κείνης εθς πιγνόν,
τ
ν ταύτης σπασμν χαιρε,
κα
λμασιν ς σμασιν,
βόα πρς τν Θεοτόκον·
Χα
ρε, βλαστο μάραντου κλμα,
χα
ρε, καρπο κήρατου κτμα.
Χα
ρε, γεωργν γεωργοσα φιλάνθρωπον,
χα
ρε, φυτουργν τς ζως μν φύουσα,
Χα
ρε, ρουρα βλαστάνουσα εφορίαν οκτιρμν,
χα
ρε, τράπεζα βαστάζουσα εθηνίαν λασμν.
Χα
ρε, τι λειμνα τς τρυφς ναθάλλεις,
χα
ρε, τι λιμένα τν ψυχν τοιμάζεις.
Χα
ρε, δεκτν πρεσβείας θυμίαμα,
χα
ρε, παντός το κόσμου ξίλασμα.
Χα
ρε, Θεο πρς θνητος εδοκία,
χα
ρε, θνητν πρς Θεν παρρησία.
Χα
ρε, Νύμφη νύμφευτε.


Ζάλην νδοθεν χων,
λογισμν μφιβόλων,
σώφρων ωσφ ταράχθη·
πρ
ς τν γαμόν σ θεωρν,
κα
κλεψίγαμον πονον μεμπτε·
μαθ
ν δέ σου τν σύλληψιν,
κ Πνεύματος γίου,
φη·
λληλούια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.