Όταν βλέπουμε κάτι άσχημο, να το σκεπάζουμε και όχι να το διαπομπεύουμε. Δεν είναι σωστό να γίνονται γνωστά τα ηθικά παραπτώματα.
Ας υποθέσουμε ότι στον δρόμο υπάρχει μιά ακαθαρσία. Ένας συνετός άνθρωπος, αν περάσει από εκεί, θα πάρει μιά πλάκα και θα την σκεπάσει, για να μην προξενη αηδία.
Ένας ασύνετος όμως, αντί να την σκεπάσει, μπορεί να αρχίσει να την ανακατεύει και να σκορπίσει περισσότερο την δυσωδία της. Έτσι, και όταν αδιάκριτα δημοσιοποιούμε τις αμαρτίες των άλλων, προξενούμε μεγαλύτερο κακό.
Το «είπε τη Εκκλησία»! δεν έχει την έννοια ότι πρέπει όλα να γίνονται γνωστά, γιατί σήμερα δεν είναι όλοι Εκκλησία. Εκκλησία είναι οι πιστοί πού ζουν όπως θέλει ο Χριστός και όχι οι άλλοι που πολεμούν την Εκκλησία.
Στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού που η εξομολόγηση γινόταν μπροστά σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας, τότε είχε αυτό το νόημα το «είπε τη' Εκκλησία».
Ενώ στην εποχή μας που σπάνια βρίσκεται οικογένεια να έχει τον ίδιο Πνευματικό, ας μη μας ξεγελάει ο «έξω από εδώ» με το «είπε τη' Εκκλησία», γιατί, όταν δημοσιοποιούμε ένα ηθικό λ.χ. παράπτωμα, το κοινοποιούμε στους πολεμίους της Εκκλησίας και τους δίνουμε αφορμή νά αρχίσουν τον πόλεμο εναντίον της, οπότε κλονίζεται η πίστη των αδυνάτων ψυχών.